Yaratıcılık en çok arzu edilen ebeveyn sonuçlarından biri ve en yanlış anlaşılanlardan biridir. Yaratıcılık araştırmacıları Ronald Beghetto ve James Kaufman iki on yıl boyunca yaratıcılığın gizemli bir hediye değil, belirli ortamlara, ilişkilere ve uygulamalara tahmin edilebilir şekilde yanıt veren gelişen bir kapasite olduğu konusunda argüman yapıyor. Araştırma birkaç popüler varsayımı tersine çevirir ve gerçekte neyin yardımcı olduğunu gösterir.
Yaratıcılık Gerçekte Nedir
Beghetto ve Kaufman (2007, 2014) yaratıcılığın dört düzeyini önerir: mini-c (kişisel yeni anlayışlar), little-c (kişi için yeni olan günlük yaratıcı çıktı), Pro-c (uzman düzeyi profesyonel yaratıcılık) ve Big-C (miras tanımlı yaratıcı başarı). Nokta, çocukluk yaratıcılığının çoğunlukla mini-c ve little-c—başkalarının bunları olup olmadığından bağımsız olarak, kendisi için yeni fikirler bulmanın sevinci—olmasıdır. Çocukluk yaratıcılığını Big-C için pratik olarak davranmak ne beslemek gerektiğini yanlış kalibre eder.
Yaratıcı Çocukları Ne Tahmin Ediyor
Çocuklarda yaratıcılık üzerine on yıllarca araştırma (Russ, 2014; Kaufman & Beghetto, 2009) nispeten kısa bir destek listesine işaret eder.
- •Serbest oyun için zaman. Yapılandırılmamış zaman tutarlı olarak sonraki yaratıcı çıktı ile ilişkilidir. Yüksek programlanmış çocuklar daha düşük yaratıcılık puanları gösterir.
- •Karışıklığa tolerans. Fiziksel, kavramsal ve davranışsal karışıklık. Yaratıcılık işe yaramayan şeyler yapmak için izin gerektirir.
- •Açık uçlu malzemeler. Bloklar, sanat malzemeleri, toprak, su, kumaş parçaları—herhangi bir şey olabilecek malzemeler.
- •Merakı modelleyen yetişkinler. Çocuklar ebeveyn fikir, soru ve keşif ilgisini kopyalarlar.
- •Ürün ödülü yerine proses övgüsü. Çocuğun bir şey nasıl yaptığını fark etmek nihai parçayı değerlendirmekten daha önemlidir.
- •Makul sıkılma. Sıkılma yaratıcı oyun için başlama padidir. Bunu asla deneyimlemeyen çocuklar nadiren güçlü hayal gücü becerileri geliştirir.
Yaratıcılığı Azaltan Nedir
Çeşitli iyi niyetli uygulamalar yaratıcı gelişimi sistematik olarak bastırır.
- •Aşırı değerlendirme. Yaratıcılık araştırması, beklenen yargının yaratıcı çıktıyı azalttığını gösterir. Sabit geri bildirim çocukların araştırmasını daraltır.
- •Kapalı uçlu oyuncaklar. Tek açık doğru kullanımı olan oyuncaklar açık malzemelerden daha az yaratıcı oyun üretir.
- •Ağır programlanmış günler. Zaman baskısı yaratıcı derinlik ile uyumsuzdur.
- •Güçlü ödül sistemleri. Beghetto'nun çalışması ve Amabile tarafından önceki çalışmalar (1996) yaratıcı çalışmaya yönelik harici ödüllerin paradoksal olarak içsel motivasyonu ve yaratıcı çıktıyı azaltabileceğini gösterir.
- •Dramatik / rol yapma oyununu azaltma. 3 ve 7 yaş arasında rol yapma oyunu daha sonraki yaratıcı düşüncenin en güçlü yordayıcılarından biridir.
Her Yaş Grubunda Yaratıcılığı Nasıl Besleyelim
Yaratıcı uygulama çocukluk genelinde farklı görünür.
- •Yaş 2–3: Duyu araştırması, müzik, işaretler, serbest hareket. Hedef yapma değil, yapılama.
- •Yaş 3–5: Rol yapma oyunu, giyim, bina, şablonsuz çizim. Yalnızca seçenek olarak katı çizgilerle resme göre boyama kitaplarından kaçının.
- •Yaş 5–7: Hikaye anlatımı, basit yazı, birden fazla malzemenin sanatı, kurallar ve dünyaları içeren daha karmaşık rol yapma oyunu.
- •Yaş 7–10: Proje tabanlı yaratıcılık—bina, tasarım, daha uzun hikayeler yazma, müzik yapma. Çocuk birden fazla oturumda yaratıcı çalışmayı sürdürebilir.
- •Yaş 10+: Giderek daha sofistike yaratıcı çabalar—kodlama, şarkı yazma, tasarım—genellikle akranlarla paylaşılan ilgiler çevresinde.
Kısıtlamanın Rolü
Yaygın bir mit yaratıcılığın yalnızca maksimum özgürlük ile geliştiğidir. Araştırma aslında tersi gösterir: orta dereceli, iyi seçilmiş kısıtlamalar genellikle tam özgürlükten daha fazla yaratıcılık kıvılcımını yakar (Stokes, 2006). 'Bu üç rastgele nesneyi kullanan bir hikaye yap' 'istediğini yap' demekten daha fazla yaratıcı düşünme üretir. Ebeveynler ve eğitmenler bu ilkeyi bilinçli olarak kullanabilirler.
Referanslar
Kaufman, J. C., & Beghetto, R. A. (2009). Beyond big and little: The four C model of creativity. Review of General Psychology, 13(1), 1–12.
Beghetto, R. A., & Kaufman, J. C. (Eds.). (2014). Nurturing Creativity in the Classroom. Cambridge University Press.
Russ, S. W. (2014). Pretend Play in Childhood: Foundation of Adult Creativity. American Psychological Association.
Amabile, T. M. (1996). Creativity in Context. Westview Press.
Stokes, P. D. (2006). Creativity from Constraints: The Psychology of Breakthrough. Springer.