Onlarca yıllık araştırma duygusal zeka—duyguları tanıma, anlama ve yönetme yeteneği—nin IQ'dan daha güçlü bir ömür boyu refah, dostluk ve hatta kariyer başarısı göstergesi olduğunu gösteriyor. Ebeveynler için iyi haber: EQ oldukça öğretilebilirdir.
Bu rehber, erken çocuklukta duygusal zekanın aslında ne anlama geldiğini, bağlı olduğu dört beceriyi ve bunları kuran somut günlük uygulamaları açıklıyor.
Duygusal Zekanın Dört Temel Becerisi
- •Öz-bilinç—hissettiklerini adlandırmak
- •Öz-kontrol—duygular büyük olduğunda kendilerini sakinleştirmek
- •Empati—başkalarının ne hissettiğini tanımak
- •İlişki becerileri—çatışmadan sonra onarım yapmak
EQ Kuran Günlük Uygulamalar
- •Duyguyu yüksek sesle adlandırın ('Kulenin düştüğü için hayal kırıklığına uğramışsın')
- •Yönlendirmeden önce doğrulayın ('Kızgın olmak tamam. Vurmak değil.')
- •Güçlü duygusal içeriğe sahip resimli kitaplar okuyun ve karakterlerin ne hissettiğini sorun
- •Kendi duygu düzenlemenizi onların göreceği şekilde modelleyin ('Kendimi stresliyim, bu yüzden üç derin nefes alacağım')
- •Günün sonunda 5 dakikalık bir özet yapın: en iyi an, en kötü an, bir duygu
Kaçınılması Gereken Şeyler
- •Duyguları kapatmak ('İyisin, ağlamayı kes')
- •Duyguyu değil davranışı cezalandırmak
- •Duyguyu düzeltmeye çalışmak yerine onunla oturmak
- •Utanç duygusu, düzenleme aracı olarak kullanmak
Duygusal Zeka Farklı Yaşlarda Nasıl Görünür
Bir bebeğin duygusal zekanın versiyonu basittir: duygu yüzüne işaret edip 'kızmış' veya 'üzgün' diyebiliyorlar mı? 2 veya 3 yaşında bütün iş budur—daha önce sadece ezici fiziksel duyumlar olan iç durumlar için bir kelime dağarcığı kurmak. Henüz kontrol beklemeyin. 2 yaşında 'kızmış' diyebilen ama yine de ayağını yere vurup ağlayan çocuk, gelişimsel olarak tam da uygun olanı yapıyor.
Okul öncesi çağda, çocuklar duygu kontrolüne katman eklemeye başlıyorlar—tepkiye kısa bir duraklama, sakinleşmeye yardım isteme, vurmak yerine kelime kullanmaya çalışma. Orta öğretime kadar empati daha karmaşık hale geliyor: çocuklar aynı anda iki kişinin perspektifini tutabiliyor ve ebeveyninin her adımı yazılı hale getirmeden kendi inisiyatifiyle ilişkiler onarabiliyor.
Çocuğunuzun hangi aşamada olduğunu bilmek iki yaygın hatayı önler: toddlera yedi yaşındakiler gibi kontrol beklentisi, veya yaşlı bir çocuğun biraz koçluk yardımıyla gerçekten kaldırabileceği şeyleri hafife almak.
Kendi Duygusal Düzenlemenizin Rolü
Çocuklar duygusal zeka çoğunlukla dersten öğrenip gözlemleyerek öğrenirler. Eğer kendi duygularınızı sakin bir şekilde anlatırsanız—'Yazıcı işlemiyorum ve bu beni hayal kırıklığına uğratıyor, bu yüzden biraz ara veriyorum'—çocuğunuza öğretmeye çalıştığınız becerinin canlı bir gösterimini veriyorsunuz. Tersine, duygularınızı onların önünde bastırırsanız veya sonra ne olduğunu anlatmadan patlarsanız, ders çok farklı bir şekilde iletilir, ne söyleseniz de.
Bu, her zaman mükemmel sakinliği taklit etmek anlamına gelmez. Onarmayı göstermeye istekli olmak anlamına gelir: 'Sesimi yükselttim ve bu sana haksızlık etti. Kendimi bunalmış hissettim ve bunun yerine bir nefes almayı deneyeceğim.' Ebeveynin öfke patlaması ve sonra iyileştirme gösteren çocuklar, sadece asla açıkça mücadele etmiş görünmeyen ebeveynleri gösteren çocuklardan çok daha değerli bir şey öğreniyorlar—büyük duyguların kurtarılabilir ve düzeltilebilir olduğunu öğreniyorlar, ki bu duygusal zekanın özüdür.